Het klinkt misschien vreemd, maar ik schreef een mail naar een dode, aan uitgever-auteur-historicus Arnold Eloy. Het was niet de eerste keer dat ik dat deed: mijn vader en zus kregen ook al (onverstuurde) mails. Aan Arnold drukte ik op ‘verzenden’, want ik dacht: je weet maar nooit. Ik kreeg ook een antwoord: adres niet gevonden. Address rejected. Hoopte ik op een wonder?
BOEKEN
Arnold Eloy leefde vele levens: het laatste als
antiquaar, tussendoor als KBOV-lid, vals kunstgaleriehouder in
Sint-Martens-Latem (waar hij woonde), en vroeger als bezieler en medestichter
van Objectief ’70, Muzekot en WESP in Veurne, waar hij werd geboren.
Maar zijn grootste liefde sinds jaar en dag waren boeken. Liefst wetenschappelijke boeken, over mens, natuur en wetenschap. Zijn geloof in het papieren boek was rotsvast, zijn kennis van zaken over zijn en andere boeken ongelooflijk, maar zijn financiën, kon hij moeilijk de baas. Typisch voor denkers, idealisten en dromers?
Arnold was een gedreven man, auteur én uitgever. Auteur was hij van o.m. ‘Een vizie op de dood’, ‘Gentse penningen’, ‘Oud landbouwgereedschap’, ‘De schoorsteenveger’, ‘Willibrord en Bonifacius’, enz. En hij was een onalledaagse kleine onafhankelijke uitgever van wetenschappelijke boeken (maar een lijst vind ik nergens). Boeken die moeilijker de weg naar een publiek vinden maar die hij een kans gaf. Daarom zet ik hem het liefst in de bloemen, maar omdat dit niet meer kan, enkel in de aandacht en ik geef hem een ster.
BOEKLIEF
Tegen alle stromen in probeerde deze doorzetter zovele
mogelijk interessante boeken te verzamelen, te vertroetelen, in de kijker te
zetten en te verkopen. Hij deed dat tussen mei 2018 tot eind 2021 in een
antiquariaat Boeklief - de naam alleen al zegt veel over deze mens - waar hij
met veel liefde sprak over zijn ‘kinderen’, zijn boeken, zijn aanwinsten. Of
hij een lief vond en had, weet ik niet, maar zijn liefde voor boeken was
grenzeloos: op het einde van zijn leven had hij zeker 5000 titels.
Ik zie hem nog als ik mijn ogen sluit. Slenterend van
rek tot rek slenterde - fier en met veel uitleg - aaide hij een kaft, een
cover, koos voorzichtig en met een zachte greep een boek, opende het langzaam
en bladerde er bedachtzaam in, terwijl hij als een verliefde puber naar
(vooral) oude letters en woorden staarde… en onophoudelijk in een sneltempo
uitleg gaf.
Zijn antiquariaat in de Koning Albertlaan, bij het
station in Gent, was deels ook een tweedehandsboekwinkel: ik mocht er vijf exemplaren van ‘Het moest maar eens waar zijn’ in consignatie geven. Of ze
verkocht zijn of niet, weet ik niet. Een bericht daarover of bedrag daarvoor
kreeg ik nooit. Maar dat geeft niet. Al vraag ik me wel af waar zijn al zijn 5000
boeken naartoe? Hopelijk hebben ze een warme of bijzondere bibliotheek
gevonden, in een of andere stad, bij een of andere organisatie of een of andere
universiteit? Laat het me weten, lezer, als je het weet.
DUIZENDPOOT
Arnold Eloy was mijn uitgever niet, maar een West-Vlaming die
in Gent bleef plakken, die - sinds 1989 - met zijn uitgeverij ‘Stichting Mens
en Kultuur’, later Mens&Cultuur Uitgevers, wetenschappelijke auteurs kansen
gaf, vooral auteurs die zich verdiepten in de geschiedenis of in de natuur en zochten
naar een meer gespecialiseerd publiek. Zijn ‘Compendium van rituele planten in Europa’ van M. De Cleene uit 1999 werd zelfs vertaald. Hij was ook 40 jaar lang een graag gezien
bestuurslid- lid- bibliothecaris van de Koninklijke Bond van Oost-Vlaamse Volkskundigen
(KBOV), ook door boekbesprekingen voor het magazine Oost-Vlaamse Zanten.
Voor zijn boeken - en de wetenschap - was geen enkele moeite hem te veel: zijn
‘Boeklief’ of een of andere beurs, bv. op de Ajuinlei of in de
Sint-Niklaaskerk. Hij leek onvermoeibaar, maar was het dus niet. Zijn
boekdromen werden op nieuwjaarsdag 2022 geveld door corona. Jammer. Proficiat
voor je rijkgevuld boeken- liefde en leven. Het had veel langer mogen duren…
#boeken #auteur #uitgever #uitgeverij #boekenlief
#boekenliefde #historicus #KBOV
