Wie in het buitenland woont of woonde - zelfs in België -
vraagt zich wel eens af: waar voel ik me thuis? Hier of elders, in ons of in
een ander land? Je ergens thuis voelen, wat betekent dat? Ik heb in mijn leven slechts
in 3 landen gewoond, in minstens 5 steden in België en meer dan 40 landen
bezocht. Vreemd genoeg… niet overal kreeg ik een kort of lang thuisgevoel, wel
in Algerije, Nederland en België… ook in Japan, Thailand en China.
Verhuizen naar een andere stad en/of naar een ander land: ik
moet toegeven, dat is soms ‘lastig’. In 3 verschillende landen heb ik gewoond, met
elk een eigen geschiedenis, natuur, cultuur en sfeer. Het vroeg voortdurend ‘aanpassingen’.
Reizen in 4 continenten (Amerika, Azië, Europa en Afrika) eist nog meer, hoe
kort of hoe lang een verblijf ook is. Als je weet dat er 195 landen zijn, heb
ik er niet veel gezien.
Een juni in Noorwegen...
Waar ben ik geweest?
West-Europa: België,
Nederland, Luxemburg, Liechtenstein, Frankrijk, Corsica en Monaco, Duitsland,
Oostenrijk, Zwitserland, Italië en Sardinië, Sicilië, Vaticaanstad, San Marino,
Spanje, Madeira, Portugal, Griekenland, Groot-Brittannië, Schotland, Ierland.
Noord-Europa: IJsland,
Finland, Noorwegen, Denemarken.
Oost-Europa: Tsjechië,
Hongarije, Kroatië, Polen, Slovenië, Rusland.
Noord-Amerika (Virginia, Florida,
California, North Carolina, Canada, Mexico, Curaçao.
Afrika:
Algerije, Tunesië, Egypte, Zuid-Afrika.
Midden-Oosten: Israël,
Turkije, Egypte.
Verre Oosten: China, Hong Kong, Japan,
Laos, Thailand.
Zuidoost-Azië:
India.
Een mei in China...
Waar woonde ik?
In eigen land woonde
ik op meer dan 10 plekken, o.m. in As, Herk-De-Stad, Leuven, Kuringen, Runkst,
Hasselt, Veurne, De Panne, Westerlo,
Antwerpen en Gent. Her en der met tegenzin, en eerlijk met de grootste ‘zin’ in
Hasselt, Leuven, Antwerpen en Gent (nu mijn thuishaven).
In Algerije
woonde ik 2 jaar in een kleine afgelegen stad, Sedrata, in het noordoosten. In Nederland
4 jaar in het aangename Amersfoort, op een boogscheur van Utrecht en Amsterdam. Mijn
buitenlandse ‘missies’ waren dus beperkt… maar echt aangenaam, verrijkend leerrijk!
Een oktober in Algerije...
Die
verhuizingen waren uitsluitend het gevolg van het werk van mijn man: een fabriek
voorbereiden, opstarten of leiden. Ik deed zoveel mogelijk, met de nodige
hindernissen, wat ik deed en nog altijd doe: schrijven. Ik vraag me zelfs af of
dat schrijven me geholpen heeft of gered? Mijn aangeboren nieuwsgierigheid heeft me zeker geholpen. En ik houd, nog steeds, van mensen,
van ontdekkingen, van schoonheid en ik wil nog altijd leren, weten en begrijpen...
Een oktober in Nederland...
Waar voelde ik me thuis?
In België, in Nederland en in Algerije. Het gevoel ergens thuis te
zijn, zich thuis voelen, is moeilijk te omschrijven. Net als het Engelse
woord ‘belonging’ is het moeilijk te ‘vertalen’ en te ‘vertellen’. Zich ergens
thuis voelen heeft niet alleen te maken met er zich goed voelen, maar ook aanvaard
en deel uitmaken van een gemeenschap op die plek. Ik heb dat gevoeld. En door
mijn drie landen een en ander geleerd: ogen te openen voor mensen die anders
zijn, die anders wonen, zich kleden en eten, voor mensen die verschillend zijn,
die een andere taal spreken, andere tradities hebben of een ander geloof. Ik
vond het leerrijk en boeiend maar ook confronterend, soms verwarrend. Het was (en
is) soms moeilijk niet te oordelen en zeker niet te veroordelen…
Je vooroordelen of vastgeroeste ideeën kennen
en proberen uit te schakelen, is een uitdaging maar echt nodig. Ik moet
toegeven: bepaalde gedragingen, levensomstandigheden, politieke, culturele en
religieuze elementen maakten me wel boos, verdrietig, opstandig. Vooral armoede,
ongelijkheid, discriminatie… omdat de belangrijkste slachtoffers bijna altijd vrouwen,
meisjes en kinderen zijn.
Verhuistips nodig?
Voor wie wil,
zal en kan verhuizen, geef ik graag enkele tips die het leven gemakkelijker maken...
Een huis is niet zo belangrijk, maar een thuis
wel.
Probeer mensen te vertrouwen en niet te wantrouwen.
Pas je aan, aan de gewoonten en gebruiken ter
plaatse: shockeren wil je niet, vijanden maken ook niet.
Zoek gelijkenissen: kleine kunnen verbinden, opvallende
kunnen vervreemden of afstoten.
Probeer niet op te vallen (door kledij of gedrag).
Nederlanders hebben daar een mooie uitdrukking voor: steek je kop niet boven
het maaiveld.
Beleefd, bescheiden en nederig zijn, opent deuren in vele landen
en culturen.
Vergeet niet dat de tamtam in een kleine gemeenschap heel goed werkt: goed en slecht gedrag gaan als een lopend vuurtje
rond… nog voor je mensen ontmoet!
Aanpassen?
Aanpassen is gemakkelijk als je de taal verstaat: dus in
Nederland was dat geen enkel probleem (al worden taal- en cultuurverschillen
toch snel duidelijk)… en in Algerije ook niet. Gelukkig kon ik daar in het Frans
gesprekken voeren, een erfenis van de Franse kolonisatie tussen 1848 en
1954. Dat ik in beide landen werkelijk een thuisgevoel kon opbouwen, kostte enkele
maanden inzet maar heeft tot op heden gevolgen: mijn band met bepaalde mensen
en steden was en is gebleven, alsook het gevoel dat zowel Algerije als Nederland
een stukje mijn (tweede of derde) moederland (vaderland) is…
#algerije #België #Nederland #thuis #reizen #wonen #belgeninhetbuitenland #vlamingenindewereld
.jpg)
